Britt in 120 dagen de wereld rond

Mexico in beeld

2012-02-20T16:35:00.000-08:00

Superbowl kijken!

Playa del Carmen.

De prachtige ruines van Tulum.

Chitzen Itzaaaaaa!

Eens een ander vervoersmiddel: paard trekt wagon.

Een van de hoogtepunten: de sprookjesachtige cenotes!

Tarrrrrrantullllllaaaaaa...

Een olifantenoor!

Ons huisje in de jungle van Palenque.

Het laatste postkaartje naar het thuisfront.

Dolle pret bij de ruines van Monte Alban in Oaxaca.

Tijd voor een Mexicaanse siesta.

Nog wat ruines spotten.

Watervalletje hier en daar.

Weven op authentieke wijze, leuk!

Mexicaans landschap.

Het mooie parkje in Tule.

De cactussen, niet weg te denken in Mexico.

Natuurlijk zwembad met veel te koud water.

De bijzarre watervallen die wel stil blijken te staan door de 'aangekoekte' mineralen. Heel bijzonder!

Mezcal proeven, endawaswellekker...

Politie te paard in Mexico City.

Het meest prestigieuze museum in Latijns-Amerika, het museum van antropologie in Mexico City.

De ruines van Teothiucan nabij Mexico City.

Handjes wassen in de hoge Latin Americano toren in Mexico City. Wauw!

Reisverslag Mexico: 29/1 - 18/2

2012-02-19T14:14:00.000-08:00

29/1: Samba, shake that ass!
De laatste daagjes in Rio de Janeiro, alvorens naar Mexico te trekken, kunnen natuurlijk niet voorbij gaan zonder Samba gezien te hebben. Zoals algemeen geweten, is februari de carnavals-maand hier in Rio, en in Januari vinden de generale repeties plaats. De samba-scholen komen dan allemaal op straat om zoals op de 'echte dag' hun beste kant te laten zien. Lees: massa volk, luide samba-muziek en achterwerken die in alle richtingen gaan. Het enige dat je niet te zien krijgt, zijn natuurlijk de kostuums. Die houden ze geheim voor met carnaval zelf.

30/1: Chillendillie
Vandaag enkel buiten geweest om op zoek te gaan naar het postkantoor. Het weer is nog steeds niet optimaal, veel bewolking en af en toe wat regen. Geen strandweer dus... Dan maar chillen in de hostel met wat gitaar-getokkel en leesvoer met dank aan Stieg Larsson.

31/1: Een bakkerij zoals je nog nooit een bakkerij hebt gezien
Nadat ik Liz en Nadine had opgepikt in hun wel heel chic hotel (Marriot, zegt genoeg zeker), trokken we richting het oude stadscentrum waar een prachtig stukje geschiedenis staat: het Colombo-gebouw. Het is een heel oude bakkerij waar je de lekkerste pateekes en aanverwanten kunt verorberen in een al even mooi decor met grote spiegels, veel houtwerk, sierlijke vloertegels en ga zo maar door.
Daarna nog wat dolle pret gehad in de carnavalsbuurt met de zotste verkleedwinkels.

1/2: Het strand van Copacaba, dan toch met zon
Vandaag de eerste zonnige dag in Rio de Janeiro. Dat mag ik niet voorbij laten gaan zonder naar het Copa-strand te gaan. Na maanden reizen en vele stranden te hebben gezien, moet ik toegeven dat het strand van Copacaba nu niet bepaald het mooiste pareltje is van allemaal. Het strand is wel groot, maar het water ziet er donker en vuil uit... En de boulevard is nu ook niet echt van de gezelligste. Maar hey, het is wel DE Copacaba he!

2/2: Mexicooo, Mexi-hiii-coooooo!
Vanmorgen om 4u richting luchthaven om naar m'n final destination te vliegen: Mexico. Ik moet drie turbulente vluchten nemen om tot in Cancun te geraken. Eens aangekomen in de luchthaven, komt de nachtmerrie van elke backpacker tot leven: mijn rugzak is zoek! Gewoon, niet te vinden! De start dus van paperassenwerk en dagen van gebel en gemail. Wat een kut-gevoel!
Gelukkig zag ik na enkele uurtjes mijn lieve vriendin Sarah verschijnen die me instant een lach op m'n gezicht kon toveren.

3/2: Playa del Carmen, het Lloret de Mar van Mexico
Een geluk bij een ongeluk, zeggen ze wel eens. En ja, ik was heel content dat ik wat kleren, tandpasta en zeep mocht gebruiken van Sarah. Met teenslippers van maat 40 aan (ik heb 37...) liepen we langs het strand van Playa del Carmen, een bekende badplaats in Mexico. Echt authentiek durf ik het hier niet noemen, je ziet er amper een Mexicaan en je wordt bedolven onder de - veel te dure - souvenirswinkeltjes. Maar het is best wel gezellig voor een paar daagjes.

4/2: Meeting met onze groep, of zeg maar groepje
Vandaag start onze tour doorheen het Mexicaanse land. Start: Playa del Carmen. Finish: Mexico City. Meestal bestaan de groepen uit ongeveer 15 personen. Maar deze keer zou het even anders zijn: met 4, inclusief de tourleader... Maar het moet gezegd: het klikte meteen tussen ons gevieren! Medereizigster Michaela uit Zwitserland en onse gids Taylor een - atypische - Amerikaan (en dat bedoel ik zeer positief) maakten ons kliekje compleet.
En toen kwam karma terug in mijn leven: rugzak teruggevonden! Wat een vreugde, wat een opluchting! Terug mijn eigen teenslippers van maat 37, ole!

5/2: Onze eerste ruines in Tulum
Mexico staat bekend om zijn ruines met als bekendste de Maya-ruines. Oude stenen gebouwen (tempels, pyramides, ed) die met uiterste precisie zijn gebouwd. Mooi en interessant! 's Avonds de Superbowl gekeken op cafe (we hebben dan ook een Amerikaanse tourleader) en daarna nog een danske geplaceerd in een soort openlucht-dancing aan het strand.

6/2: Chitzen Itza en Merida
De bekendste ruines van Mexico zijn te vinden in Chitzen Itza. Het is er groot en je kunt er gemakkelijk enkele uren rondwandelen. Daarna verder doorgereden tot in Merida, een super gezellig stadje met een over-romantisch plein omgeven door lichtjes, prachtige gebouwen en de oudste kerk van Latijns-Amerika. Als avondeten een plaatselijke specialiteit gegeten: een gevulde (mega)peper met een zoete amandel-roomsaus. Jam-mie! I love Mexican food!

7/2: Cenotes, sprookjesachtig
Ik had nog nooit gehoord van cenotes, en als je het googlet, vind je als verklaring 'een bovengrondse poel'. Ik zou het eerder omschrijven als een ondergronds natuurlijk grot-zwembad met kristalhelder water dat grellig diep is en een sprookjesachte sfeer heeft. Het is vrij exclusief want cenotes zijn niet overal ter wereld te vinden.

8/2: Palenque, jungle en hippies
Met een dagbus in Palenque aangekomen. Het is een zeer groene omgeving midden in de jungle waar heel wat hippies hun ding(en) doen. Er heerst dan ook een rustige, gemoedelijke en easy-going sfeer.

9/2: Ruines van Palenque, een van de mooisten
Na een paar uren durende tocht doorheen de jungle, kwamen we aan bij de ruines van Palenque. Niet de bekendste, maar wel een van de mooiste naar mijn bescheiden mening. Onderweg nog verborgen ruines tegenkomen - met binnenin heel wat vleermuizen -, bizarre planten gezien en oh-oh tarantula's van heel dichtij kunnen bewonderen.
De namiddag was ietwat speciaal. Ergens in de jungle daar, woont een hippie-koppel dat een zaakje heeft in tatoo's en piercings. Wat er daar allemaal gebeurd is, geef ik nog niet prijs haha! Maar bij deze zijn jullie al gewaarschuwd...
Nog een mooie afsluiter van de dag: vuurvliegjes gezien! Waaauuuw!

10/2: San Cristobal
Volgende stop van onze tour: San Cristobal. Ook weer een leuke Mexiaanse stad! Onderweg hebben nog even haltgehouden bij wat watervallen, inclusief die van Agua Azul.
In de namiddag het kei-plezante kaartspel gespeeld met de geweldige naam 'shithead'. Ik kende het al van in Australie, maar is toch altijd lachen hoor.
s' Avonds vermoeid met rugpijn en wat krampjes hier en daar m'n bed ingekropen.

11/2: The native Mexicans
Het woord 'indiaan' heeft hier een wat denigrerende bijklank, dus gebruiken ze liever 'mexican natives', de oorspronkelijke bewoners van Mexico. We bezochten twee dorpen waar de tijd blijkbaar is blijven stilstaan. Dit is Mexico!

12/1: En de kerk op de berg
Vandaag lekker lang uitgeslapen. Dat deed deugd! Na een goed ontbijtje bezochten we een kerkje pal op een berg hier in San Cristobal. Daarna mentale voorbereiding voor... (tromgeroffel) de huiveringwekkende nachtbus. Nee, ik ben er geen fan van, maar het is een noodzakelijk kwaad tijdens het reizen.

13/2: Oaxaca
's Morgens als zombie's aangekomen, onze spullen weggezet in de kamer, ontbeten en richting de ruines van Oaxaca gegaan. Eens terug aangekomen in het hotel, was het tijd voor een welverdiende siesta!

14/2: Valentijnsdag, love is in the air
Oxaca heeft heel wat te bieden, dus trokken we er op uit voor een hele dag. We zagen de breedste boom ter wereld, wandelden rond tussen de ruines, bezochten een weefhuisje waar ze nog op authentieke wijze tapijten, sjaals enzovoort maken, bewonderden de bijzondere mineralen-watervallen, en proefden verschillende soorten Mezcal (de tweede nationale drank van Mexico).
Na deze mooie maar vermoeidende dag, stond er ons een verrassing te wachten. Cupido had zijn werk gedaan en een heel lief iemand had bloemen, koekjes en een kaartje op ons bed gelegd. Ja, Valentijnsdag werd niet vergeten! 's Avonds gingen we op date: etentje op de grote markt met uitzicht op de prachtig verlichte kerk vanop het balkon. Kan het nog romantischer?!

15/2: Onze voorlaatste stop: Puebla
Na al dat romantisch gedoe, trokken we verder richting Paubla. Daar bezochten we een kerk (Chalula) dat boven een grote berg is gebouwd. Althans dat dacht men toen. Achteraf is echter gebleken dat de kerk op een van de grootste - bedolven onder het groen - pyrimides ter wereld is gebouwd. Uniek!

16/2: De grootste stad ter wereld: Mexico City!
De aller-aller-aller-laatste plek van de wereldreis. Vreugde en verdriet, het ligt dicht bij elkaar. Laten we het er dan maar goed van pakken voor deze laatste dagen. Na een wandeling doorheen het oude stadscentrum, lunchten we in het torenhoge gebouw Latino Americano. Het uitzicht over de grootste stad ter wereld is adembenemend. Verveling is hier uitgeloten!
Een heel speciale vriendien heeft mij een tijdje geleden kennis laten maken met het internationale Hard Rock cafe. In Mexico City is er natuurlijk ook eentje te vinden. En wat voor een: een oogverblindend mooi gebouw met binnenin schatten van o.a. Prince, The Beatles, and on and on and on. Met een frisse Corona erbij genoten we van GOEIE muziek!

17/2: Pareltje onder de musea: het museum van antropologie
Een van de grootste en bekendste musea in Latijns-Amerika: het museum van antropologie in Mexico City. Het vertelt het verhaal van de primitieve mens en hoe die verder ontwikkeld is doorheen de tijd. Heel mooi museum!
En dan was het tijd voor... Lucha libre! Wie heeft er al van gehoord? Wel in Mexico is deze worstel-sport een big-hit. Het draait natuurlijk veel meer om show dan om een echt gevecht, maar oh wat zijn deze brede, gespierde en gemaskerde mannen amusant om naar te kijken. Trouwens een mooie manier om je Spaans op een andere manier bij te schaven!

18/2: De laatste ruine ooit, ik meen het!
Het beloofde weer een volle dag te worden. Eerst bezochten we -weeral - een ruine hier pal in het centrum. Vervolgens maakten we een stop waar we de drie nationale dranken van Mexico konden proeven. Op 1 staat Pulce (en niet Tequilla zoals velen denken), op 2 Mezcal (beetje zoals Tequilla) en op 3 uiteindelijk Tequilla. De afsluiter van de dag waren de ruines van Teotihucan. Voor mij de indrukwekkendste van allemaal. Er staan twee mega-grote tempels: die van de maan en van de zon. Deze laatste is wel meer dan 60 meter hoog. En ja hoor, we hebben hem helemaal tot boven beklommen!

Zuid-Amerika in beeld: part II

2012-01-29T10:35:00.000-08:00

Geslaagd voor onze eerste tangoles! Let vooral op onze 'tango-face'...

Beetje wazig, maar toch een sfeerbeeldje van de tango-show.

In de straten van Colonia, Uruguay.

Nabij het water (Colonia, Uruguay).

Avondeten op het terras nabij het haventje (Colonia, Uruguay).

Veel op de bus zitten, hoort er ook bij!

Montevideo, de hoofdstad van Uruguay.

Geen gebrek aan prachtige gebouwen hier (Montevideo, Uruguay).

Stukje fruit iemand?

Klaar voor ons zondags fietstochtje langs de dijk in Montevideo.

Uruguayse hotdag: veel worst en weinig brood...

De Iguassu watervallen vanuit de lucht!

En nog meer van dat!

Ik zag dat het goed was.

Bangelijke ervaring!

De watervallen gezien vanuit Braziliaanse kant.

Refreshing!

Watervallen gezien vanuit Argentijnse kant.

De grootste waterval van allemaal, inclusief waanzinnige regenboog.

Paraguay, shop 'till you drop...

De grootste dam ter wereld, op de grens van Brazilie en Paraguay.

Paraty, Brazilie.

Niet weg te denken in Brazilie: Havaianas! Naar't schijnt de beste teenslippers ter wereld...

Op het strand in Ilha Grande, een eilandje niet zo ver van Rio de Janeiro.

In de top 10 van mooiste stranden ter wereld, en genieten was het.

Zoals men wel eens zegt: parelwitte stranden...

Nog wat Ilha Grande.

Op een paradijselijk eiland horen natuurlijk palmbomen.

Wat in de verte turen.

Cocos drinken, jammie!

Met de catamaran op weg naar Rio de Janeiro!

Hij zal over u waken...

In de verte de berg 'suikerbrood'.

De wereldberoemde Selaron trappen. Ik vond er zelfs een steentje in de muur van Antwerpen!

Met het kabelliftje naar de berg 'suikerbrood'.

Vanop de berg zie je in de verte de verlossende Christus staan. Goed kijken!

'Her name was Lola, she was a showgirl...'

Rio de Janeiro als je wat verder wegkijkt.

Reisverslag Zuid-Amerika part II: 11/1 - 28/1

2012-01-29T07:45:00.000-08:00

11/1: Start tour 'In search of Iguassu'
De eerste dag van de tour die me van Buenos Aires helemaal naar Rio de Janeiro zal brengen. De meeting met de groep en gids vond plaats in het 4-sterren hotel Carsson, veruit de chicste plek waar ik tothiertoe heb verbleven. Maar geen geklaag hoor, een beetje luxe is meer dan welkom na maanden al uit een backpack te leven.
De groep waarmee ik de komende twee weken zal rondtrekken bestaat uit 15 personen. De meerderheid zijn koppels (ik voel de saaiheid al in de lucht hangen), twee vriendinnen-duo's en dan drie solo-reizigers (inclusief mezelf). Ben benieuwd...

12/1: Tango, de passionele dans van Argentinie
Na lekker lang te hebben geslapen, slenterde ik door de straten van Buenos Aires op zoek naar de oudste boekenhandel van Argentinie: libreria de avila. Een charmevol gebouwd met binnenin houtwerk en natuurlijk heel wat boeken.
Hoogtepunt van de dag was zonder twijfel de tango-show. Wat een spektakel! Eerst kregen we zelf wat tango-les, met de niet te vergeten 'tango-face'. Ple-zant! Dan tijd voor 'dinner and show'. De zwaar opgemaakte vrouwen in al even blitse kleedjes lieten het beste van zich zien. De mannen in hun strak pak en haar in de gel, konden ook een stukje dansen. Ja, aanrader!

13/1: Hop naar Uruguay
Met de ferry trokken we vandaag richting Uruguay, meerbepaald naar het stadje Colonia. Een supergezellig stadje waar de tijd is blijven stilstaan.
s' Avonds de slechtste pasta-pesto ooit gegeten. De paste droop letterlijk in de olie, en bovenop was wat basilicum gestrooid. Niet te vergeten was de overdosis look, waar ik nog dagen plezier aan zou hebben. Bah!

14/1: Montevideo, de hoofdstad van Uruguay
Na een paar uur vertraging kwamen we met de bus aan in Montevideo. Na een lekkere chiritos (steak tussen sandwich), trokken we op verkenning. Montevideo heeft prachtige gebouwen die menig architecten een koude rilling zouden bezorgen. Alhoewel het de hoofdstad is, waan je je niet echt in een mega-stad. Het is er vrij rustig en hebt er een goed ruimtegevoel. De stad ligt aan de Atlantische Oceaan dus je hebt er ook een mooie dijk om op te wandelen.
Na een zeer laat avondetentje met de groep - om 22u pas eten is hier geen rariteit - gingen we nog een stapje in de wereld zetten. Bij terugkomst liep het mis. Iemand van onze groep was overvallen. Abrupt haar handtas van haar lijf gerukt. Spijtige zaak, en al even spijtig voor haar Iphone...

15/1: Zondags fietstochtje langs het water
Het was vandaag - zoals vaak - weer stralend weer. En hoe vul je een prachtige zondagnamiddag in? Juist ja, door een mooie fietstocht langs het water te maken.
's Avonds de McDonald's binnengesprongen en we konden het een geslaagde dag noemen.

16/1: Volgende bestemming: Salto
's Avonds aangekomen in Salto, een klein plekje in Uruguay waar er naast de 'hot springs' niet veel te beleven valt.

17/1: Bijna een hartstilstand in de glijbaan
Aangezien het veel veel veel te heet was om naar de hot springs (warme zwembaden) te gaan, besloten we naar het waterpretpark te trekken. Een beetje zoals Center Parks maar dan buiten. De uitdaging van de dag was een torenhoge glijbaan. Na wat getwijfel toch gedaan en wat een adrenaline-rush! Heb er niet veel van gezien - 'ogen dichthouden of m'n lenzen vliegen weg' - en voor ik wist was ik al beneden. Oef, ben er niet uitgevlogen, en m'n bikini heb ik ook nog aan. Winner!

18/1: De adembenemende Iguassu watervallen
Na een nachtje in de bus kwamen we aan in Foz de Iguassu, het stadje nabij de wereldberoemde Iguassu watervallen. Aangezien de watervallen op de grens liggen, kun je ze zowel bekijken van de Braziliaanse kant als van de Argentijnse kant. Vandaag was Brazilie aan de beurt. En hoe! Met een helicopter vlogen we door de lucht om dit prachtig stukje natuur te bewonderen. Absoluut een van de hoogtepunten van m'n reis!
's Avonds een typisch Braziliaanse barbecue gegeten, zo eentje waar ze het vlees aan tafel komen afsnijden. Jammie!

19/1: Iguassu watervallen vanuit Argentijns standpunt
Zagen we gisteren de watervallen vanuit de lucht, deden we het vandaag vanop het water. Met een boot vaarden we langs de gigantische vallende waterhoeveelheden en daar bleven we natuurlijk niet droog bij. Gelukkig scheen het zonnetje weer in al haar pracht. Na de boottocht nog een flinke wandeling gedaan door het natuurgebied en 's avonds genoten van de barbecue-party met - wat dacht je anders - caiperinia's!

20/1: Shoppen in Paraguay
Aangezien we dicht bij de grens van Paraguay zaten, kregen we de kans een stukje van dit land te zien. Jammer dat het om een commerciele plek ging waar de straatverkopers de strech-onderbroeken in de gezicht duwen.
Na deze overdaad aan winkels, reden we naar de grootste dam ter wereld die wel acht kilometer lang is. Indrukwekkend.

21/1: Paraty, Brazilie op z'n gezelligst
Na een verschrikkelijke nacht in de bus - dacht echt dat m'n uren geteld waren - kwamen we aan in Paraty, alweer een gezellige plek dicht aan het water. De keien-straatjes en de kleine leuke huisjes met heel wat restaurantjes en winkeltjes maakten dit een fijne plek om te vertoeven.
Na weken - of misschien wel maanden - heb ik eindelijk nog eens scampi's kunnen eten. Lekkerrr!

22/1: Ronddwalen in de straatjes van Paraty
Na een lekker ontbijt het stadje ingetrokken om Paraty te ontdekken. Jammer dat je steeds moest kijken waar je liep want de straten hier zijn moeilijker te bewandelen dan de Himalaya.

23/1: Ilha Grande, paradijslijk eiland
Na een tochtje met de catamaran kwamen we aan in Ilha Grande, zo'n eiland zoals je dat op postkaartjes ziet. En ze bestaan. Wauw, wat een mooie plek. Hier geen grote hotels, maar kleine 'pousada's'. Hier geen auto's, maar autoluwe straatjes. Hier geen hersenloze toeristenwinkels, maar artistieke shops. Hier geen McDonalds, maar lokale restaurantjes. Ja dit eiland mag gezien en bezocht worden!

24/1: Een strand zoals je het wilt hebben
Het lokale bootje bracht ons na een uurtje zeekziekmakende bewegingen tot een van de mooiste stranden ter wereld. Althans, zo wordt gezegd. En gelijk hebben ze. We kwamen na een wandeling over de berg aan op een wit strand met een prachtig uitzicht. Dit beschermde strand heeft geen winkels, geen wc's, alleen maar strand! De ideale plek om een dagje te chillen.

25/1: Een hapje hier en daar
Wat doe je zoals op een eiland? Een verse cocosnoot drinken, een pannekoekje eten, wat rondwandelen en eens een winkeltje binnenspringen voor een leuk souvenir.
De laatste dag op Ilha Grande werd goed gespendeerd!

26/1: Final destination in South America: Rio de Janeiro
Na weer wat uurtjes onderweg te zijn geweest, kwamen we aan in Rio de Janeiro. Wellicht een van de bekendste plekken in Zuid-Amerika.
Tijdens de citytour kwamen natuurlijk aan bod: het Corcovado beeld van de verlossende Christus, het suikerbrood en de beroemde Selaron trappen in Santa Teresa.
De dag werd afgesloten in een fancy restaurant en een frisse pint in de uitgaansbuurt van Lapa.
En hiermee liep te tour op z'n einde. Hoewel ik qua sfeer al veel betere tours heb gedaan, heb ik toch weer mooie dingen gezien en gedaan!

27/1: De favelas...
Na een kort nachtje van vier uur slaap, was het tijd om de favelas in te trekken. De favelas zijn de sloppenwijken van Brazilie. Er leven zo'n 52 miljoen (!) mensen in de favelas, waarvan 4 miljoen in Rio de Janeiro. Favela staat voor vegetatie, en dit omdat de krottenwijken gebouwd zijn in de bergen, tussen het groen. Het contrast tussen rijk en arm is hier groot. Vanuit de favelas kijk je recht op de 5-sterren hotels en chique winkelstraten.
Ik bezocht de favelas met een georganiseerde tour, dat is uiteraard de veiligste manier. Hoewel ze nog steeds een slechte reputatie hebben van drugsbendes en moorden, heb ik me geen seconde onveilig gevoeld. Onlangs is de overheid begonnen met het 'opkuisen' van de favelas. Een speciale politie-eenheid moet ervoor zorgen dat de drugsbendes uitgeroeid worden en dat het een veiligere omgeving wordt. Dat heeft zeker zijn vruchten al afgeworpen.
Hoe zien de favela's eruit? Wel het zijn allemaal kleine, bouwvallige huisjes met zeer nauwe straatjes. Het is er vochtig en het stinkt er. De - illegale - elektriciteitsdraden hangen op amateuristische wijze doorheen de wijk. Gezinnen zijn hier groot, gemiddeld zeven kinderen die ze reeds krijgen op een leeftijd van 12-14 jaar. Een huisje huren in de favelas is trouwens niet goedkoop! Bovenaan (de beste plek) kost al gauw 700 reales (ongeveer 350 euro) en onderaan is het 100 reales (50 euro). Als je weet dat het gemiddelde inkomen van een bewoner 800 reales (400 euro) is, begrijp je best dat dit hallucinant is. De reden waarom het onderaan een pak goedkoper is, heeft te maken met al het afval dat naar beneden glijdt. Het ligt er vol met afval en gezond is het ook niet.
Gelukkig zijn er enkele goede initiatieven. Zo passeerden we een soort kunstgallerij waar volwassenen aan kinderen de kneepjes van het vak leren, op voorwaarde dat ze kunnen aantonen dat ze naar school gaan en goede punten halen. Ook talentvolle samba-spelers worden uitgenodigd om deel te nemen in de carnavalsstoet. Verder is er een gesponsord kinderdagverblijf en bouwt de overheid huisjes voor diegenen die hun huis hebben verloren omwille van instorting (wat vaak gebeurd).
Een oogopende ervaring...

28/1: Bomberos de Copacabana
Zoals al eerder gedaan, liep ik weer naar de plaatselijke brandweer om iets los te peuteren voor broer-lief. Of ik iets heb meegekregen? Ik kan enkel zeggen dat er zich hier een 'verkleed-probleem voordoet': drugsjongens die politie- en brandweerkledij stelen en zich vervolgens als dusdanig voordoen... Ze zijn er dus niet happig op om iets mee te geven.

Zuid-Amerika in beeld - part I

2012-01-11T10:35:00.000-08:00

Het roze presidentieel paleis op de Plazo de Mayo, Buenos Aires.

Voor de voetbal-liefhebbers onder ons: HET Boca-stadium!

Boca, een gezellige volkse buurt in Buenos Aires.

Het graf van Evita.

Argentijns pintje, of zeg maar pint!

Polo sport, waanzinnig populair in Argentinie. Ik deed een poging en bleef gelukkig ongedeerd!

Bezoekje aan de 'bomberos de Buenos Aires'!

Reisverslag Zuid-Amerika part I 1/1 - 10/1

2012-01-11T10:25:00.000-08:00

1/1: Laatste daagjes down under

Leuk toch om Belgen in het buitenland tegen te komen. Via via in contact gekomen met Debby, een echt Vlaamse die samen met haar Nederlandse vriend in Sydney verzeild zijn geraakt. En wat een schatjes! We hebben s’ avonds lekker gegeten bij een italisan in Newtown, een buitenwijkje van Sydey, waar je amper een toerist ziet en het ene cafeetje/restaurantje na het ander tegenkomt. Gezellig!

2/2: Surf the waves (en vooral, verzuip er niet in)

Australie verlaten zonder te hebben gesurft, is natuurlijk not done! Dus vandaag was het tijd voor surflessen op Manly Beach, een mooi maar toch ook druk strand waar het perfect is om voor de eerste maal de golven te trotseren.
Zoals dat hoort, stonden the surfdudes - gelukkig niet geblondeerd - ons al op te wachten. Eerst nog wat strech-oefenen en dan de zee in. Niet gemakkelijk, zo vertelden de zoute slokken zeewater die ik binnenkreeg. Maar, ik heb toch enkele keren kunnen rechtstaan.
Moe en voldaan hebben we onszelf s’ avond nog eens getrakteerd op het avondje Jamie’s Italian, jammie!

3/2: Fire!

Mijn grote broer is een brandweerman en die hebben wel eens de neiging om vanalles te verzamelen dat ook maar iets met de brandweer te maken heeft. Ik dus naar de kazerne in Sydney om iets af te snoepen. Mission accomplished: een super coole t-shirt kreeg ik mee, inclusief een rondleiding in de brandweerkazerne.

4/2: Hola Beunos Aires

De shuttlebus die mij naar de luchthaven zou brengen, kwam na 45 min vertraging toch opdagen. Ik natuurlijk met een mega slecht humeur aangekomen op de luchthaven om toch nog op tijd in te checken. Gelukkig lukte dat. Na een vlucht van 12 uur (denk dat ik ondertussen alle afleveringen van The Big Bang Theory heb gezien), kwam ik aan in Buenos Aires. Was ik blij dat we geland waren. Naast mij zat een Poolse Australier (o jawel) die om het kwartier een pintje naar binnen werkte. Je kunt je wel inbeelden hoe hij op de duur naar het toilet strompelde en wat voor een walm er rond hem hing.
Het was bloedheet in Buenos Aires en met een jetlag kwam ik aan in de hostel waar ik tot ‘s avond op heb geslapen. De nacht was dan ook minder: geen oog dicht gedaan, gewoon klaar wakker.

5/2: Hablan usted ingles?

Ik heb m’n Spaans van onder het stof moeten halen, want Engels is niet meteen de voertaal hier. Vandaag wat dag-tours geboekt voor de komende dagen. Ook opvallend, je kunt hier amper met de kaart betalen, alles moet cash. Heel vervelend, want moest enkele keren over en weer naar de bank (en dus ook weer elke keer extra kosten betalen).
Het grote voordeel van een hostel is dat je in no time nieuwe mensen leert kennen. Je hebt namelijk veel gemeenschappelijke ruimten zoals de keuken, eetruimte, tv-zaal, het terras, enzovoort. Dat maakt dat je snel een praatje maakt met iemand. Ook veel solo-reizigers hier - meer dan in Australie... Super natuurlijk, want het zijn vaak met die mensen waarmee je optrekt. Duo-reizigers hebben elkaar al, die zijn niet per se op zoek naar sociale contacten.

6/2: City tour, ge zijt nen toerist of ge zijt het ni

Ik weet het: een city tour is echt wel heel touristisch. Maar het is toch handig in zo’n grote stad als Buenos Aires. Je hebt in een dag alles gezien. Vind ik ook wel fijner dan op m’n eentje verdwaald te geraken in deze hitte.
Nog een leuk weetje over reclame-vormen hier: ga bij rood licht voor de auto’s staan met een groot reclame-bord. Bizar, maar toch niet zo stom?
Soit, tijdens de tour heel wat gezien zoals Plaza de Mayo (met het roze presidentieel paleis), Boca (HET stadium van Boca in een volkse buurt met allerlei kleurrijke huisjes) en Puerto Madero (een beetje zoals het Eilandje bij ons).
In de namiddag naar het kerkhof gegaan waar de beroemde Evita begraven ligt. En wat voor kerkhof, nog nooit gezien zoiets! Allemaal grote, bombastische dingen die als een klein dorpje bij elkaar staan. Onderweg de Avenida 9 de Julio overgestoken, in drie keer. Ja, de breedste baan ter wereld is wel 125 meter breed!
‘s Avonds weer merkwaardige mensen leren kennen. Echt, je komt wat tegen tijdens een wereldreis. Hippies die niet weten wat doen in hun leven, oversekste homo’s, noem maar op. Mag ik mezelf nog redelijk normaal noemen?

7/1: Polo sport in Argentinie, je zou het maar meemaken

Vandaag DE (gentleman)sport van Argentinie beoefend: polo! Wat een actie, wat een spel! De wel zeer knappe (!) Argentijn Fernando was onze lesgever voor vandaag. Na een ritje van 45 min uit de stad, kwamen we aan op de ‘polo-ranch’. Ieder van ons kreeg een paardje toegewezen en daar gingen we. In de linkerhand de dubbele teugels en in de rechterhand de polo-stick. Menig ballen misgeslagen, maar ik ben wel blijven zitten. Dit in tegenstelling tot twee van onze groep (van zes). Eric, een fransman, ging iets te diep om de bal weg te spelen en verloor zijn evenwicht. Hij viel van het paard, maar bleef met zijn voet in de beugel hangen (zooo gevaarlijk!). Resultaat: paardje werd helemaal gek en Eric werd meters meegesleurd. Hij zag er niet echt goed uit, dus was het richting ziekenhuis. Ik heb ondertussen vernomen dat Eric - behalve lelijke schrammen overal - het goed maakt. Dan de volgende val, was met paard en al. Gelukkig rolde de Amerikaan de andere kant uit dan het paard. Beiden ongedeerd. Ja, polo, niet voor mietjes. Ben heel content dat ik het heb kunnen doen (en dan nog wel in Argentie!), maar het is toch iets te wild voor mij. Laten we het bij ‘gewoon’ paardrijden houden!

8/1: Buenos Aires, duur duur duur!

Vandaag wat rondgewandeld en in de shopping mall geweest. De prijzen hier swingen de pan uit. De ene dag betaal je 9 pesos voor een pint, de andere dag is het 10. En zo schommelen de prijzen ongewoon grellig. Komt daar nog bij dat praktisch alles duur is. Een beetje zoals in Belgie, en ja misschien nog wel duurder.

9/1: Parilla eten tot je er bij neervalt

Er heerst momenteel een hittegolf in de stad. En dat hebben we geweten. Het is te heet om ook maar iets te doen. Toch maar even de straat opgegaan om naar een bijzonder winkelcentrum te gaan. Allerlei fancy winkels in een prachtig gebouw zoals er zo velen zijn in Buenos Aires (Franse invloed!).
‘s Avonds HET gerecht van Argentinie gegeten: parilla. Een soort mixed-grill van heel lekker vlees. Het land staat dan ook bekend om zijn uitstekend rundsvlees van de pampas. Na het etentje beetje misselijk van al het vlees. De hoeveelheid vlees die ik toen naar binnen heb gewerkt is schandalig!

10/1: Bomeros y policia

Nieuw land, nieuwe brandweer. Dus hop, ik er naartoe! En wat heb ik leuke spullen meegekregen voor m’n broer zijn collectie. Een petje, foto, patch en pin! Heel fijn. Trouwens, wist je dat brandweermannen hier ook politiemannen zijn?
Vandaag ook in de oudste metro van Zuid-Amerika gezeten. Ik had niet veel vertrouwen in het houten rammelig ding, maar behalve het uitgevallen licht ben ik er heelhuids uitgekomen.

Australie in beeld: part II

2011-12-31T23:20:00.000-08:00

Pintje drinken in the Gungellan Hotel.

McLeod's Daughters fan, u weet waar dit is!

In het Grampians national park.

De lachende vogels.

De lookout was ver zoek.

De Copperhead snake, een van de gevaarlijkste slangen in Australie...

Koalaaa!

Een van de vele mooie plekken op the Great Ocean Road.

Bekendste plek op the Great Ocean Road, de 12 apostelen.

Een ecologisch verantwoorde wc: het water waarmee je je handjes wast, wordt gebruikt om door te spoelen. Mooi zo!

Emo-momentje.

Bosbranden, een groot probleem in Australie.

In het regenwoud.

Grootste eucalyptus-boom ter wereld!

Ergens onderweg...

Het verkeer verwelkomt u in Melbourne.

De red bug spiders, gevaarlijkste die er te vinden zijn...

De kangeroo, het blijft toch een mooie Aussie-klassieker!

Onderweg van Melbourne naar Sydney.

Eentje op uit te vergroten.

Prachtige huis-decoratie.

Jawel, ik heb (witte) sneeuw gezien in Australie!

Pijnlijk.

Canberra.

De zon schijnt voor iedereen!

Links: Harbour Bridge - rechts: Opera House.

Verstaan?!

Na enige aarzeling, toch een bikini-foto. Kerst op het strand!

Restaurantje van Jamie Oliver in Sydney, absolute aanrader!

Klaar voor the Great Barrier Reef!

Cape Tribulation bij Cairns.

Hostels, wat een luxe toch!

Pre-drinking op oudejaarsnamiddag.

Plekje veroverd, nu wachten tot middernacht...

En het werd donker.

Vuurwerk-spektakel vanop the Harbour Bridge. Gelukkig nieuwjaar iedereen! Maak er een fantastisch jaar van vol liefde!

Reisverslag 14/12 – 31/12: Australie part II

2011-12-31T22:50:00.000-08:00

14/12: Bloggen

Een blog updaten tijdens het reizen is geen eenvoudige taak. Je bent vaak onderweg, beschikt niet steeds over internet, bent vaak dingen aan het doen, en als je dan eens tijd hebt, ben je veel te moe om nog iets zinnig op papier te zetten.

Maar aangezien het weer enkele weken geleden was dat ik iets op m’n blog had gezet, besloot ik om er vandaag een inernet-namiddagje van te maken (met speciale dank aan McDonald’s voor de gratis wifi).

15/12: In pan gevallen...

Het vooropgezette plan van deze namiddag was een wandeling in de Adelaide Hills, ongeveer een uurtje van het centrum. Het rammelig en afgeleefd busje vond het onderweg nodig om overhit te geraken (ok het is hier sowieso al heel warm overdag). Dan maar plan B: een wandeling door het park waar ik (joepie) voor de eerste keer koala’s in het wild zag. Ongelooflijk hoe schattig die zijn. Maar pas op, niet aanraken want ze kunnen je lelijk verwonden met hun scherpe klauwen!

Aangezien we met het openbaar vevoer terug naar de hostel moesten geraken, was ik veel later terug dan verwacht. Daar ging m’n geplande trip naar de McLeod’s Daughters site! Als - toch wel - grote fan, was dat dik balen!

16/12: Dan toch: McLeod’s Daughters!

Deze ochtend Lonneke en Justin (onwijs tof koppel uit Holland) afgehaald aan het station. Enkele weken geleden leren kennen, en het lijkt wel of ik ze al jaren ken. Dat is een beetje de magie van mede-reizigers leren kennen. Als het klikt, voelt het direct zo vertrouwd aan allemaal. Zeker een van de fijne dingen van (alleen) reizen.

Als rasechte Belg vond ik het mijn plicht om de chocoladefabriek van Adelaide te bezoeken. Het was eerder klein en de bijhorende chocoladewinkel verkocht in een chique kader in al even chique verpakkingen veel de dure chocolade. Wij kochten het goedkoopste zakje chocolade (200g) voor 9 dollar. Ik durf te vermoeden dat de chocolade op zich nog de minste kost vormt van de prijs... Toch nog even melden dat het lekker chocolade was.

‘s Middags geluncht in de rustgevende botanic garden van Adelaide.

In de namiddag kreeg ik bericht dat we vandaag toch nog naar de McLeod’s Daughters site konden gaan. Hoera,hoera, hoera! Een uurtje rijden van Adelaide kwamen we aan in het dorpje Freeling waar HET Gungellan hotel staat. Daar moesten we natuurlijk een pintje drinken! Het was er die dag net kermis en alle inwoners (en dat zijn er niet veel) verzamelde zich in het centrum. Met zegt wel eens dat mensen met een dorpsmentaliteit niet zo gastvrij zijn en eerder bekrompen zijn, maar niets is minder waar. We kregen van een plaastelijke inwoner (leerkracht in het schooltje daar) de aanbieding om ons tent in haar tuin op te zetten. No worries, zo klonk het! Jammer genoeg hadden we, 1: geen tent, en 2: ik moest de volgende dag alweer verder richting Melbourne. Voor we doorgingen, nog even gestopt bij de Gungellan truck shop (voor de fans) en weer richting Adelaide.

Eens aangekomen in de hostel, veel (maar dan ook veel te lang) op het terras gezeten. De volgende ochtend zou pikken...

17/12: Wellicht de mooiste weg in Australie: The Great Ocean Road

Na een nachtje van 2 uur slaap, weer op tour vertrokken richting Melbourne. Tussen Adelaide en Melbourne ligt de The Great Ocean Road. Een prachtige rit langs de kust met oogverblindende uitzichten. Dat belooft een mooie 3-daagse tour te worden.

Onderweg een wandeling gemaakt in het Grampians national park. Heel mooi (voor de waterval) hoewel het grijs en miezerig weer was.

18/12: Hoe saai, niet spontaan en onenthousiast kan een mens zijn!

Vandaag tot het besef gekomen dat dit de saaiste, minst spontane en minst entousiaste groep is waarmee ik ooit al mee heb gereisd. Een greep uit het assortiment: 2 seuten-zussen uit Duitsland, een nog seutiger-koppel uit (alweer) Deutsland – de meeste toeristen hier in Australie zijn trouwens Duiters -, irritante Zuid-Koreanen, 2 Duitste puber-meisjes, typisch Amerikaans gezin met 2 puber-kinderen. Moet ik nog verder gaan? De enigen die nog iets of wat meevielen, waren de twee Claudia’s, een dertiger uit Duitsland en een vijftiger uit Australie zelf. Maar dat het hier geen lachen-gieren-brullen-3-daagse ging worden, was nu wel overduidelijk.

Gelukkig - voor mezelf – viel onze opgewekte, goedlachse gids (Vicky) reuze mee en waren de dingen die we bezochten de moeite waard!

Dan nog een beetje over wat we vandaag hebben gedaan. Wel, we zijn de dag gestart met een wandeling in het Grampians nationaal park in de zei-ken-de regen. Van mooie uitzichten was er geen sprake, want de lucht was zo grijs als een olifant. Vervolgens zijn we naar het Tower Hill Reserve gereden waar we een oud vulkanisch gebied hebben bezocht. Daar hebben we (met veel geluk) van heel dichtbij de Copperhead slang gespot, een van de gevaarlijkste in Australie. Tijdens de wandeling nog wat koalas en lelijke emo’s tegengekomen.

In de namiddag op The Great Ocean Road gekomen. Onderweg prachtige uitzichten gezien. s’ Avonds de zonsondergang gezien bij de rotsformaties in het water, de ’12 apostelen’ genaamd. Jammer dat de zonsondergang amper zichtbaar was, door de bewolking. En en en, ik heb voor de eerste keer sinds mijn vertrek m’n jas moeten aantrekken! Psychologisch viel dat even zwaar (ik ben in Australie!), maar ach, dan heb ik’m toch niet voor niets meegesleurd naar de andere kant van de wereld.

Dit hersenspinsel geef ik jullie graag nog even mee. Maak u geen illusies, toerisme gaat soms over pure marketing. Neem nu de 12 apostelen op de great ocean road of uluru (ayers rock). Op zich zijn het mooie verschijnselen, maar het wordt buiten proporties opgehemeld als een must-see waardoor alle toeristen als vliegen op een stront erop afkomen. Het wordt hoger gewardeerd dan het werkelijk is, en geen enkele – domme – toerist die daar eens bij stilstaat. Nee nee, wat doen zij het liefst van al? Ziehier volgend stappenplan. Stap 1: ik kom aan bij de toeristische terkpleister. Stap 2: ik stap uit de bus, bij voorkeur met mijn camera reeds in de hand. Stap 3: ik wandel zo snel ik kan richting het gebeuren. Stap 4: ik neem enkele foto’s, liefst met een super groot duur ding. Stap 5: ik draai me doodleuk om en wandel terug naar de bus. Stap 6: ik kijk ongeduldig rond om aan te geven dat ik wil vertrekken.

Ja lieve mensen, zulke toeristen ben ik tijdens mijn reis al vaak tegengekomen – en het zijn niet altijd Aziaten hoor.

Waar is het moment van genieten gebleven? Waar is de kritische en nieuwsgierige zin van de mens naartoe? Vraag jezelf eens af: naar WAT zit ik hier nu te kijken en WAAROM is het zo speciaal? Een mooie oefening, probeer maar eens uit.

19/12: Grootste Eucalyptus bomen ter wereld

Vandaag een mooie en spectaculaire wandeling gemaakt doorheen het regenwoud van Otway. Daar vind je de grootste Eucalyptus bomen op onze aardbol. Het mooie aan dit woud is dat je tot hoog tussen de bomen kunt wandelen dankzij een stalen contructie op 10-tallen meters hoog. Wauw!

Onderweg gestopt bij het bekendste surf-strand van Australie: Bells Beach. Het ziet er niet zo anders uit, dus het zal’m in de golven zitten.

‘s Avonds aangekomen in Melbourne, de arty-farty-stad van Australie. Hoe hipper en alternatiever, hoe beter. Ik heb er jammer genoeg weinig van kunnen zien (een mens moet soms stevig doorreizen), maar het prettig weerzin van enkele reis-vrienden maakte het een geslaagde avond.

20/12: Sydney, here I come!

Vandaag de laatste 3-daagse tour in groep met gids, dit keer richtig Sydney!

Had ik al gezegd dat er amper Belgen reizen? Ik ben er nog maar enkele tegengekomen, da’s wel jammer! Maar vandaag ben ik er nog eentje tegengekomen: Joris, uit Mechelen. Zijn vriendinnetje is Australisch en samen reizen ze momenteel door het land. Leuk koppel!

Ook de gids is weer een topper: David, maar laat zich liever Disco noemen. Een funny dude, met funny socks (dat is zijn merkteken). Na de afgelopen drie dagen reizen met halve fossielen, was ik blij te zien dat er weer wat leven in de brouwrij zat.

Wat hebben we vandaag gedaan? Het Wilsons Promotory national park: kangeroo’s gespot (en veel!) op een practige locatie, gevaarlijkste spin gezien (de red bug spider), 2 oceanen op exact het zelfde moment gezien, prachtige wandeling gedaan en het langste strand van Autralie gezien: the 90 mile beach (raad eens hoe lang die is!).

21/12: Beklimming van de Kosciuszko, de hoogste berg van Australie

Wandelen, wandelen, wandelen, een mens wordt er soms onnozel van. Vandaag op het programma: de beklimming van de Kosciuszko, de hoogste berg hier te vinden. Niet alles is dus plat in Australie. De berg bevindt zich in een van de weinige skigebieden die het land rijk is. Het was bewolkt en koud (koud ja!) en ik was blij dat ik met het ski-liftje terug naar beneden kon...

22/12: Canberra, de artificiele hoofdstad

We durfen het wel eens vergeten, maar Canberra is wel degelijk de hoofdstad van Australie. Tot stand gekomen doordat Melbourne en Sydney de winst elkaar niet gunden. Canberra is een ruime, propere stad maar mist de charme van een bruisende, levendige hoofdstad. Je vindt er een heleboel ambassadees, de ene nog luxueuzer als de andere (Brasschaat is er niks tegen).

Op het pleintje voor het parlement was het tijd voor actie: boomerang leren gooien. Poging 1: mislukkig alom. Poging 2: jaja, hij kwam mooi terug! Heel funny om te doen! Mijn broer zal trouwens bij mijn terugkomst de gelukkige eigenaar worden van een echte Aussie boomerang, dus begin die armspieren al maar te trainen!

In de late namiddag aankomen in Sydney! Hier zal ik kerst en nieuwjaar vieren, dat belooft... Ik check in bij hostel Alfred Park in the Surry Hills.

23/12: The Harbour Bridge en Opera house, de trekpleisters van Sydney

Via via in contact gekomen met Hilde, een rasechte Belgische die hier de liefde van haar leven tegenkwam en dus is blijven hangen. Heel de dag heeft ze me Sydney city laten zien, samen met haar - heel erg schattig - kindje van 6 maanden. De bekende toppers kwamen natuurlijk aan bod zoals the harbour bridge en het opera house.

24/12: Kerstavond bij de Italiaan

Na de huishoudelijk taken (lees: de was doen) ging ik samen met de ondertussen bekende Monique inkopen doen voor morgen. ‘s Avonds heel erg lekker gegeten bij een Italiaans restaurantje samen met Joris en Maddie.

25/12: Kerst op het strand, even wat anders

Geen witte kerst dit jaar, maar een zonnige, warme dag op het strand! In bikini en kerstmuts genoten we van de Australische zeelucht.

Hier in Australie zijn ze streng op alcohol. Je kunt bijvoorbeeld enkel alcohol kopen in de ‘speciaal-zaak’ en de enige plek waar je het in principe kunt opdrinken is thuis. Aangezien we op het bekende Bondi beach (druk, toeristisch, Hollywood-style en een beetje trashy oogend allemaal) onze pintjes niet mochten nuttigen, besloten we de ‘coastal walk’ te doen tot op Coogee beach. Het was er eigenlijk al even druk, maar daar konden we tenminste van onze kerst-pintjes genieten. Zalig!

‘s Avond terug richting Sydney centrum, waar praktisch alles dicht was. Toch nog een cafeetje gevonden, in de rosse buurt...

26/12: In de helft!

Wie mij nauwkeurig op de voet volgt, weet dat ik vandaag in de helft zit van m’n wereldreis! Nog 60 te gaan... Wat gaat de tijd snel, maar ook weer niet. Doordat ik constant nieuwe dingen zie, nieuwe dingen doe en telkens weer nieuwe mensen ontmoet, lijkt het wel of ik al een eeuwigheid weg ben. Maar eerlijk is eerlijk, ik mis m’n home town toch wel! De plek waar ik ben opgegroeid, waar ik aan zoveel dingen herinneringen heb, waar ik m’n vrienden en familie dicht bij me heb, waar ik gewoon met m’n fiets naar de Choc kan rijden. Alleen rond de wereld reizen doet een mens beseffen wat zijn of haar hartje raakt, wat je belangrijk vindt in het leven en wat je kan relativeren. Maar goed, genoeg gefilosofeerd.

‘s Avonds in het restaurant van de beroemde Engelse kok Jamie Oliver gegeten, zeer schappelijk van prijs, super gezellig en mega lekker. Een aanrader!

27/12 Cairns

Vanmorgen, onwaarschijnlijk vroeg, vlucht genomen naar Cairns, de plek om het bekendste rif ter wereld te bezichtigen: The Great Barrier Reef!

Ingecheckt bij hostel Travellers Oasis, veruit het beste hostel waar ik heb gezeten.

28/12: The Great Barrier Reef, oogverblindend mooi

Samen met roommate Kayla (topwijf!) gesnorkeld in The Great Barrier Reef. In het begin een beetje zenuwachtig, je wordt zowat in het midden van de zee gedropt. Eens ik m’n kop onder water stak, wist ik niet wat ik zag: een levensecht aquarium! Vissen in alle kleuren en geuren, en in grote aantallen! Het rif zelf wat niet zo heel kleurrijk, want die komen pas ‘s nachts tot leven. Heb trouwens het clown-visje ‘Nemo’ gezien, alsook een haai (brrr), schildpad en vliegende vissen! Bizar toch wat er allemaal onder water leeft!

Eens terug aan wal, snel nog naar het Wildlife Dome. Een soort mini-zoo op het dak van het casino! Wat ik daar in men armen heb gehad, vergeet ik ook nooit meer: een koalaatje. Of zeg maar koala. Het mannetje – Harvey genaamd – klampte zich tegen vast. Even lachen voor de foto en terug in z’n boompje.

Nu we toch boven het casino zaten, konden we er evengoed even binnen wandelen. Een 1-euro-kansje gewaagd aan de slots, maar dat leverde ook geen fortuinen op. Dan maar terug naar de hostel waar we met een lekker flesje wijn de dag afsloten.

29/12: Cape tribulation, regenwoud (met de nadruk op regen)

Cape tribulation bezocht, een regenwoud vlak aan het strand. Mooi om te zien, ook in de regen. Heb vandaag rondgelopen in het oudste regenwoud ter wereld en een mini-cruise gemaakt op de Daintree River. Weer een fijne ervaring erbij.

30/12: Back in Sydney

Vandaag teruggevlogen (vliegtuig vol met Aziaten, Australie krioelt er trouwens van) naar Sydney waar alles in het teken stond van de voorbereidingen voor morgen. Eens aangekomen in de hostel, heb ik een besluit genomen: geen hostel meer voor mij! Ik ben ze helemaal beu. Het klinkt allemaal gezellig en avondtuurlijk, maar ik heb het er helemaal mee gehad.

Een kleine impressie. Je ligt met ongeveer 4 tot 8 samengeperst op een kamer met stapelbedden. Veel plaats is er niet, laat staan om je rugzak deftig weg te zetten. In de meeste gevallen zijn je medereizigers rommelige (juist-afgestudeerde) personen waardoor het lijkt alsof je op het stort overnacht. De ene staat om 6u s’ morgen op: iedereen wakker. De andere komt om 4u ‘s nachts terug thuis: licht aan en iedereen wakker. Los van dat vindt ik het ergste nog het gebrek aan privacy. Geen momentje heb je voor jezelf. Er zijn altijd (vreemde mensen) om je heen. Het enigste moment dat je echt alleen bent, is in de douche en op het wc, maar echt relax is het ook niet, want meestal staat er al iemand te wachten. Nee nee, ik heb het wel gezien met hostels. Dank u wel!

31/12: Vuurwerkspektakel op de Harbour Bridge

Vanaf ‘s middags (u leest het goed) richting the Observatory Hill gewandeld om een plekje te kunnen bemachtigen in het park met uitzicht op de Harbour Bridge. En hop, weer een alcohol-verbod! Daar stonden we dan met onze pintjes en champagne. Plan B: plek zoeken en opdrinken. Dit maakte natuurlijk dat we om 4u ‘s middags al goed in de wind waren. Eens alles opgedronken, zijn we terug naar het park gegaan waar we nu wel binnen mochten. Het was lange dag (gelukkig was het heel mooi weer) maar het wachten werd beloond met een vuurwerk-spektakel waar ik de komende jaren nog over zal spreken. Sydney werd overspoeld met mensen die mee wilden proeven van oudejaarsnacht in deze grote stad. Dat 2012 een mooi jaar mag worden! Aan alle bloggers: een fantastisch nieuw jaar gewenst!!!

Effe tussendoor

2011-12-13T21:09:00.000-08:00

Bloggers, merci voor alle lieve berichtjes tot hiertoe. Doet me zooo deugd! Al is het fantastisch allemaal, ik mis jullie enorm hard! x x x

Australie in beeld: part I

2011-12-13T20:47:00.000-08:00

Darwin, helemaal in het noorden van Australie.

Veel watervallen in het Lichtfield en Kakadu national park. In sommigen kun je zwemmen, in anderen beter niet vanwege 'crocodile danger'.

Mary River, krioelt van de krokodillen...

Croccie's spotten!

Hier werd de film Crocodile Dundee gedraaid!

't Is mor da ge't wet!

Onze gids geeft vakkundig uitleg over de aboriginal rotstekeningen.

Wannzinnig uitzicht vanop de rots.

De reishanddoek: stukje stof dat handig is om jezelf af te drogen, zon tegen te houden en vliegen weg te houden.

Voor de kenners, dit is de enige echte Charlie!

Cruise op de Katherine Gorge rivier.

M'n twee schatjes: (vlnr) Lonneke en Monnique.

Centre Parcs, maar dan in't echt.

In de pub van Daly Waters, waar bezoekers iets persoonlijks kunnen achterlaten zoals bijvoorbeeld een... BH.

Nog 286 km voor een hamburgke.

Zeldzaam, maar ze bestaan nog: cattle ways, om het vee van het land naar de verkoopplaats te brengen.

On the road, een dagelijkse bezigheid hier in de outback. Om een idee te geven: wij legden meer dan 3000 km af in twee weken tijd, van Darwin naar Adelaide.

De foto die elke toerist maakt bij Devil's Marbles.

Typisch outback-beeld met de windmolen om water uit de grond te halen.

Da's gesproken!

Grellig...

Poging tot didgeridoo spelen.

Kijk goed naar de manier waarop de kerstman zich hier verplaatst...

Welcome to Alice Springs.

Kamelen in Australie, wie had dat gedacht. Maar met de droogte hier, nog niet zo gek!

Ergens in het midden van Australie...

Hier is'm dan: Uluru ofwel Ayers Rock!

Wat champagne in een beker allemaal met een mens doet...

Slapen in een 'swag' onder de sterrenhemel...

Zonsopgang in Australie.

Echt rare beesten hier.

Uluru van dichtbij.

Fantische views in overvloed.

Het platste continent ter wereld, maar toch veel geklommen.

Wandelen in de outback ziet er ongeveer zo uit.

Kings Canyon, fan-tas-tisch mooi.

Een kleine kangeroo in het opvang-hospitaal.

Onze ondergrondse slaapplek in Coober Pedy.

Een magisch zoutstrand.

Genietend van het uitzicht in Flinders Ranges.

De kangeroo, het symbool van Australie.

Zoals de 'echten' wijnproeven.

Wijnregio Clare Valley in het zuiden.

Reisverslag 22/11 – 13/12: Australie part I

2011-12-13T19:28:00.000-08:00

Allright mate! Het eerste verslagje van 'down under'. Na twee weken in de outback tussen de slangen, spinnen, kangeroo's, emo's, kamelen, wilde paarden en buffels, kan ik jullie ein-de-lijk trakteren op wat sappige verhaaltjes. Enjoy!

22/11: De laatste dagen in Thailand

De dag begonnen met een lekker en goedkoop ontbijtje bij een straatkraampje over het hotel. He, het voelt goed om na Pattaya terug in Bangkok te zijn! De resterende dagen zullen grotendeels besteed worden aan het verder plannen van m’n reis in Australie.

Restaurantje opgezocht met gratis wifi en gaan met dat internet! ‘s Avonds wel met hoofdpijn het bed ingekropen...

23/11: Same same, but different

Een beetje dezelfde dag als gisteren: eten, internetten, eten, internetten, eten, slapen. Ow ja, ben voor het slapengaan nog eens naar Kohsang Road gegaan, kwestie van de sfeer daar niet te vergeten… Lees: drukte, oorverdovende muziek (liefst allemaal door elkaar), verkopers, kraampjes, café’s, restaurants, streetfood, …

24/11: Ingepakt staat netjes

Vandaag nog wat rondgedwaald en... gerust. Ja het is verlof voor iets! ‘s Avonds alles ingepakt om de volgende dag te vertrekken naar het grote Australie.

25/11: In de lucht

‘s Middag uitgecheckt en hop, richting luchthaven! Was er een pak te vroeg, dus heb er serieus met m’n vingers zitten draaien. Rond 18u zijn we dan eindelijk opgestegen. Bestemming: Darwin (helemaal in het noorden van Australie) met tussenlanding in Sydney. Lijkt vreemd maar het was goedkoper dan een tussenlanding in Singapore. Had gelukkig een plekje bij het raam! En de beste manier om de tijd snel voorbij te laten gaan is… Juist: tv zien en slapen. Heb The Social Network gezien en enkele afleveringen van The Big Bang Theory. Lachen!

26/11: Oh oh Cherso

Vroeg op de dag aangekomen in de luchthaven van Sydney. En wat een controle! Vragenkaartje invullen op het vliegtuig (bv.: Wat is de kleur van je onderbroek?), drugcontrole met hond, paspoort- en visumcontrole en nog een extra controle naargelang hetgeen op je kaartje stond. De Aussie’s zijn op hun hoede. Gelukkig maakt hun gastvrijheid de aankomst goed.

In de namiddag aangekomen in Darwin en het shuttlebusje genomen naar de hostel. Wat bleek? Deze hostel werkt niet meer samen met de organisatie waarbij ik weken geleden had geboekt! Ze verwezen me door naar een andere hostel iets verderop. Het was geen lange wandeling, maar in zo’n hitte (35 graden!) had het toch iets van een uitputtingsslag. Eens aangekomen, kreeg ik een ‘dorm’ – zo heet een gemeenschappelijke kamer daar – toegewezen. Met een klein beetje spanning (je weet toch nooit met wat voor rare types je op de kamer ligt) liep ik richting de kamer. Bleek ik – voorlig – alleen te zijn op de kamer. Helemaal niet erg! Was toch kapot van de reis, zag er wat belabberd uit en had eigenlijk geen zin in gesocialize. ‘s Avonds in de supermarkt eten gekocht en op het terras van onze hostel opgegeten. Eerste indruk van mijn heuse hostel-ontmaagding in Australie: fuck man, ik ben hier beland in een aflevering van Oh oh Cherso!

27/11: Rondje lopen in Darwin

Wakker geworden door de komst van mijn nieuwe roommates: twee sympathieke hollandse meiden. Gezellig joh! Dat is natuurlijk een van de leuke dingen van reizen: zoveel verschillende, al dan niet interessante mensen die je ontmoet. Geweldig allemaal!

Aangezien ik nog twee dagen alleen in Darwin zou zitten, bedacht ik maar om deze zinvol in te vullen. Vandaag op het menu: de walking tour uit - de bijbel der reisboeken - Lonely Planet. Heb heel wat gezien, te veel om hier op te noemen. Maar man wat was het weer heet! Straf toch hoe ze hier zo’n onwaarschijnlijk mooie gazons kunnen houden.

28/11: Museum en brie

Aangezien ik vanmorgen iets te enthousiast brie en brood gekocht had, heb ik dan ook heel de dag brie en brood kunnen eten. Alles is hier zo pokke-pokke duur, dat het me nog gesmaakt heeft ook!

Het Museum and Art Gallery van Darwin in echt de moeite. Een mooi museum vol met stipjes-en-streepjes-Aboriginal-art, exposities en verhalen. ‘s Avonds lekker aan de babbel geraakt met medereizigers uit Canada en Zuid-Afrika met natuurlijk ‘a cold beer mate!’.

29/11: Lichtfield national park

Om 6.20 met een soort jeep-busje vertrokken op 14-daagse tour richting Adelaide (helemaal in het zuiden van Australie), samen met gids en 12 andere gelijkgestemden. En we zijn er meteen ingevlogen met een bezoek aan het mooie Lichtfield national park (waar we s’ middags uiteraard gebarbecued hebben!) en een rondvaartje op de Mary River – de ene krokodil achter de andere gezien! Ongelooflijk om deze beeste,n die toch al zo ontzettend lang bestaan, in het wild te zien. ‘s Avonds naar onze kampeerplek gereden waar ik de eerste nacht toch met een half oog open heb geslapen. Er moest maar eens een slang of onredelijk grote spin binnenkruipen…

30/11: Kakadu national park

Om half 6 ontbeten. Voor zij die mij kennen, een heuse marteling.

Crocodile Dundee fans, vandaag heb ik het Kakadu national park bezoekt. Fantastisch plek, vol groen, dieren, watervallen met zwenmogelijkheid. Maar hier komt de grootste irriratie van de reis: vliegen! Niet een, twee of drie, maar tientallen! Man man man, zot worden is dat! Een voet uit de bus en er zoomde al een familie vliegen rond je. In je oor, in je oog, de plekjes waar ze je het meest konden ambeteren, kozen ze natuurliljk uit.

Laten we het dan ook nog even hebben over het regenseizoen dat hier in het noorden van Australie momenteel heerst. Daar loop je dan rond te zweten al seen paard, krijg je daar plots een bui over je kop waar een plons in het gemeentelijk zwembad niks tegen is.

Gelukkig valt er naast deze kommer en kwel veel te lachen en te zwanzen. En dan vooral met Monique en Lonneke: m’n twee ‘hollandse maatjes’!

1/12: Vettige kutmuggen

Vannacht helemaal opgevreten door de muggen. Mijn benen zien er dan ook niet meteen badpakken-special-proof uit. En als ik dacht dat om half 6 ontbijten onmenselijk vroeg was, werd daar vandaag nog een half uurtje bijgedaan: 5u ontbijt. Goeiemorgend!

Verder het Kakadu national park ontdekt met de bijhoreden zwemmentjes in de watervallen. Slechts in bepaalde watervallen konden we zwemmen, in de rest zaten krokodillen. Grellig…

2/12: Cruise, maar dan zonder Nicole en Hugo

Onze nieuwe gids voor de komende 3 dagen: Keith. Onze tour is een aaneenschakeling van verschillende 3-daagse tours. Wat dus wil zeggen dat we ook om de paar dagen nieuwe mensen in de groep hebben. Dat maakt het wat lasting, omdat de ‘kern-groep’ al wat gevormd is en je op de duur geen zin hebt te investeren in contacten die toch maar heel even blijven.

Vandaag een prachtige (maar veel te dure) cruise gedaan op de rivier in het Catherine Gorge national park. Wauw-momentje!

3/12: Center Parks, even helemaal weg

Center Parks, maar dan in het echt. Daar zaten wij vandaag. In Mataranka hebben we gezwommen in een warm thermal spring. Hoe hard kun je genieten van iets zeg! Daarna naar het mini-dorpje Daly Water s gereden en in een supercoole pub (ja dat hebben ze dan wel) gebarbecued. Alle gasten moeten iets persoonlijks achterlaten: een t-shirt, BH, pasfoto, noem maar op. Het hangt er binnen dan ook V-O-L met ditjes en datjes van wie weet wie allemaal.

Wie dacht dat Australie, en dan welbepaald de outback, een grote zandbak was, heeft het mis! Er is verrassend veel groen te zien. De outback laat zich van zijn mooiste kant zien: slangen, kangeroo’s, wallibies, emo’s, buffalo’s, wilde paarden, kamelen (!), termieten-constructies, en ga zo maar door. Leuk weetje. Bosbranden doen ze hier niet uit. Ze beschouwen het al deel van de natuur. Voorwaarde is natuurlijk wel dat het niet te dicht bij bewoonde wereld komt. Broer, voor u geen job hier!

4/12: Devil’s Marbles

Van Darwin naar Adelaide reizen via de outback wil natuurlijk zeggen veel en lang rijden. Dat vroeg opstaan heeft dan ook zijdn nut, want tegen de namiddag heb je alle wandelingen, bezichtigingen en activiteiten al gedaan en kun je rijden, rijden en nog eens rijden. En het grootste deel van de tijd gewoon rechtdoor. Een kruispunt komt je hier raar of zelden tegen, laat staan een stoplicht. Het is wij en moeder natuur, en af een eenzame tegenligger. Gelukkig kunnen we om de zoveel tijd onze beetjes strekken in een van de ‘roadhouses’ (tankstations).

Eenmaal aangekomen bij Devil’s Marbles, werden we getrakteerd op een oogverblindend landschap van immense uit lava onstane stenen die zovele miljoenen jaren uit de aarde werden gespoten. Indrukwekkend!

‘s Avonds in de plaatselijke pub gezeten in Alice Springs waar er i.p.v. barkrukken, zadels stonden om op te gaan zitten. Cowboy-humor, I like it.

5/12: Rare geluiden produceren in Alice springs

Een vrije dag na een week vroeg opstaan, wandelen in hoge temperaturen en ontelbare indrukken, doet een mens meer dan deugd. Vandaag dan ook alles the easy way gedaan. Nog wat inkopen gedaan in het centrum en een gratis lesje didgeridoo (of hoe schrijf je dat) meegepikt.

Irritatie van de dag: gedoe rond de simkaart. Ik heb dus een Australisch sim-kaartje gekocht, en moest net geen medische keuring laten doen. Wat was dat. Voor je dat ding aan de praat krijgt, word je aan een soort sollicitatiegesprek onderworpen alsof je voor het leger wil gaan werken.

6/12: Kata Kutja en slapen onder de Australische sterrenhemel

Alweer een nieuwe gids: Logan. De beste die we tot hiertoe al hebben gehad. Russel babbelde teveel en deed onophoudelijke ‘bus-quizjes’ en Keith was een beetje te sarcastisch.

Weer ongelooflijk vroeg vertrokken, dit keer richting Uluru - Kata Kutja national park. Jawel, dat is waar de bekende ‘Australische steen’ ligt, beter gekend onder de naam ‘Ayers Rock’ of ‘Uluru’, een gigantische monoliet die uit het niets uit de grond lijkt te schieten. Tevens een heel belangrijke (heilige) plek voor de aboriginals.

Voor het zover was nog even kameel gereden. Rare beesten, maar echt gieren! Doet me beseffen dat ik de paardjes mis!

Eenmaal het park binnengerden, hebben we een fikse wandeling gemaakt rond de Kata Kutja, soort rots zoals Uluru dat is. Heel mooi allemaal.

‘s Avonds tijdens de zonsondergang even decadent gedaan: champagne gedronken met uitzicht op Uluru. Echt origineel waren we niet (lees: tientallen andere toeristen stonden er ook en deden net hetzelfde), maar toch, het was wel leuk natuurlijk! Om de dag op een speciale manier af te ronden, hebben we in een swag (typisch Australische slaapzak) onder de sterrenhemel onze oogjes dichtgedaan.

7/12: Zonsopgang bij Uluru

Voor de eerste keer in mijn leven bewust opgestaan om naar een zonsopgang te gaan kijken. En niet zomaar een zonsopgang, maar deze bij Uluru! Zoals verwacht zouden we daar niet alleen zijn... Om 4u werkklonk te stem van onze gids en toen ik het ochterhumeur voelde opkomen werd dit enigszins getemperd door de eindeloze sterrenhemel waaronder we wakker werden.

Dan was het tijd om deze gigantische monoliet(meer dan 3km lang!) van dichtbij te bekijken. Wat lijkt op een egale steen, verandertbij het naderen in een rotsachtig gesteente met gaten, spleten en merkwaardige vormen. Na een rondleiding van onze gids weten we nu waar de keuken, het klaslokaal en schilderatelier van de aboriginals zich bevonden. Daarna nog even het cultureel centrum binnengesprongen over het leven van de aboriginals in en rond Uluru. Voor zij die plannen hebben om naar Uluru te gaan: beklim hem niet! Voor hen is het een heilige plek en het is een enorme belediging alsook respectloos dit wel te doen.

8/12: De koning van de outback: Kings Canyon

Pittige wandeling van 6km gedaan op de indrukwekkende Kings Canyon. Gelukkig bleef de zon grotendeels achter de wolken waardoor de temperaturen de pan niet uitswingden. Tot hiertoe heeft de Australische moeder natuur me het meest verrast met dit geweldig spektakel van rotsen, hoogtes, dieptes, vormen, kleuren, uitzichten en ga zo maar door.

In de namiddag de helft van onze groep van de laatste drie dagen afgezet bij de meeting point. Eindelijk terug wat meer plaats, rust, eten en gemoedelijke sfeer.

9/12: Coober Pedy, de eindeloze zoektocht naar opal

Mogen ‘uitslapen’ tot 7u. Wat een winner. De bus opgesprongen om verder richting zuiden te rijden. Onderweg nog wat roadtrains tegengekomen: enorme vrachtwagens met wel 4 aanhangcontainers. Het duurt tot 800 meter vooraleer deze wegreuzen tot stilstand komen. Ze zijn dan ook een beetje omstreden maar gelukkig kom je ze alleen tegen in de outback.

Net voor het binnenkomen van Cooper Pedy mochten we genieten van een fan-tas-tisch (maar waaierig) uitzicht over de woestijn.

De Chinese muur de langste menselijke constructie ter wereld? Niet dus! Dat is het langste hek dat hier in Australie is gemaakt om de dingo’s (wilde honden) van de schapen te scheiden. Enkele mannen staan full time in voor nazicht van dit hekje...

Welkom in Cooper Pedy, you’ll love it or you’ll hate it. Ik zat er zowat tussenin... Maar absoluut de moeite om het eens te zien! Echt een heel apart dorp. Het is grotendeels ondergronds gebouwd. Huizen, bars en zelfs de kerk zitten verstopt in de heuvels.

Ook een hoogtepuntje vandaag: bezoek aan een kangeroo hospitaal. We kwamen rond voerdertijd aan en zagen hoe die schattige dieren hun ‘papflesje’ kregen. Als’t maar met dieren te maken heeft, dan ben ik gelukkig!

En dan –natuurlijk- een mijntoer gekregen over het onstaan, zoektocht en handel rond opal! Cooper Pedy staat voor 70% van de opal-handel in. De grootste ter wereld dus. Opal is een soort edelsteen dat alle kleuren van de regenboog tevoorschijn laat komen. Echt supermooi! Na de rondleiding zijn we zelf op zoektocht gegaan, maar niks gevonden. Daar ging mijn kans om rijk te worden!

‘s Avonds een – soort – pizza gegeten met de groep en vervolgens een veel te duur pintje gedronken in de ondergrondse bar. Dat Australie niet goedkoop is, had ik wellicht al laten vallen, maar dat je echt voor ALLES moet betalen is nu wel duidelijk. In de bar moesten we zelf betalen voor onze muziek, via een digitale jukebox. Dan maar terug naar onze – uiteraard – ondergrondse hostel waar het ‘s nachts muisstil en pikkedoniker was...

10/12: The end of the world

Vandaag Woomera bezocht, de plek bij uistek om films over het einde van de wereld en science-fiction-aanverwanten te filmen. En inderdaad, het lijkt er ook echt dood door de droge woestijn die zich letterlijk in de middle of nowhere bevindt. Momenteel doet de plek dienst om Amerikaanse raketten te testen.

In de late namiddag aangekomenin Quorn, een klein gezellig dorpje waar we in een al even gezellig motel overnachtten. De avond werd afgesloten in de tv-kamer met – hoe kan het ook anders – Crocodile Dundee. That’s not a knife, this is a knife!

11/12: Flinders Ranges

Rockwallibies spotten, aboriginal-rotstekeningen bekijken en een reunie van een schapenbedrijf bezoeken, doe je niet elke dag. Maar wij deden het vandaag, welbepaald in de mooie Flinders Ranges.

We sloten de avond af met een echte Aussie barbecueen een fris maar veel te duur pintje in de plaatselijke pub.

12/12: Laatste dag van de tour Darwin-Adelaide

Een fikse wandeling van 8 kilometer gemaakt in de heuvels van Flinders Ranges. Eens de top bereikt werden we getrakteerd op een waanzinnig uitzicht. Puur genieten met de zon op je gezicht starend in de verte.

Onderweg zijn we nog even gestopt in de wijnregio van Clare Valley, bij een Jesuiten-wijnbrouwerij. Nu doet het dienst als een commercieel wijnbedrijf waar je tevens kunt wijnproeven. Zo gezegd, zo gedaan. Een stuk of tien wijnen mochten we proeven. Aanrader!

In de namiddag kwamen we aan in Adelaide. Na twee weken in de outback, was het aangenaam om terug in de bewoonde wereld te komen.

Ik had een kamer gereserveerd in de hostel ‘My Place’ en om hiervan een kleine impressie te geven: kleine kamer met 6 (stapel)bedden, amper plaats om je rugzak weg te zetten, geen ramen (dus muffe geur) en rommel tot en met. Het gegeven om met wildvreemden een kamer te delen klinkt veel romantischer dan het in werkelijkheid is. Ok, je leert op die manier wel veel volk kennen, maar dat doe je evengoed in de gemeenschappelijke gedeelten van de hostel, of nog beter: op cafe. Maar aangezien een eigen kamer onbetaalbaar is, zal dit type van accomodatie het blijven hier in Australie...

Gelukkig was ik s’ avond terug helemaal vrolijk door de fantastische avond in de pub met live-muziek, bier en een hoop tof volk. Mooie afsluiter: naar de viewpoint van Adelaide gegaan waar we de duizenden lichtjes van Adelaide van in de verte konden bewonderen. Magisch!

13/12: Mega fancy wijncentrum

Samen met Monique en Kristine Adelaide verkend met de gratis – jawel, u leest het goed – city tourbus. Vervolgens het nationaal wijncentrum bezocht, waar de druiven als diamanten werden voorgesteld. Lekker gechilled in het park en s’ avonds m’n – voorlopig – laatste biertje met m’n dikke vriendin Monique gedronken. Meer dan geslaagde avond, ook al moesten we op een ietwat ongewone manier ons pint opdrinken...

Thailand in beeld: de foto's!

2011-11-22T01:54:00.000-08:00

Grand Palace, Bangkok. Tempels - met bijhorende buddha's - in overvloed.

De 'groepstaxi's', bagage wordt gewoon op het dak gezwierd.

Tiger Kingdom, wij gingen de welpjes van dichtbij bekijken...

Heerlijk schattig, maar toch op onze hoede. Het blijven tijgers...

Lampionnekes, love it!

Een van de vele marktkraampjes. De vliegen worden van het vlees gehouden dvm zelfgefabriceerde ventilators met ondefinieerbare lintjes aan.

Zwemmen onder de waterval, kan het nog exotischer...

Bij de start van onze 3-daagse trekking door de jungle.

Slapen op houten plankjes en onder een muskietennet. Meer moet/kan het soms niet zijn.

Ons hutje waar we tijdens de trekking overnachtten.

De badkamer, ja echt...

Dwars door de rijstvelden. En de rijst, geproefd en goedgekeurd.

Na al dat wandelen, zagen we er niet op ons paasbest uit, maar deze lieve reus vond dat niet erg.

Het zitje wordt op zijn rug bevestigd. Bijna klaar voor de start.

Jungle rafting. Men neemt enkele bamboo-stokken, men bevestigt deze aan elkaar en klaar is kees!

Ergens in Chiang Mai, laat in de avond...

Pink eggs!

Hoe minder afval, hoe beter. Ook de kippenpoten worden dus opgegeten.

Mijn eerste zelfgemaakte Thaise gerecht ooit. Niet slecht he?!

Bangkok by daylight.

Markt op de tramsporen. Als er een trein komt, nemen we alles gewoon toch even weg!

De bekende 'floating market' (drijvende markt mams).

Uitzicht vanop ons balkon in het resort in Kaoh Sok.

Aapje geeft/krijgt nootje.

Poging tot mooie poseerfoto.

In groep lukte dat al iets beter.

De typisch Thaise bootjes blijven toch mooi.

Met de boot het meer afvaren.

Lunchen op een fantastische plek, drijvend in het water.

Daar komt een stortbui aan!

Onze Venga-bus!

Dineren op het strand van Koh Samui, zucht...

Koh Samui.

Mooi, het leven is mooi! Will Tura wist het al veel langer.

Ok, 't is geen Stella maar Chang will do too!

Af en toe eens onbeschaamde luxe is steeds welkom.

Wij zetten een oude badkuip in de wei, hier maken ze er een boot van. Ecologisch, dat wel!

Do I need to say more...

Reizen kan soms heel vermoeiend zijn...

Vaarwel het mooie zuiden.

Even de kwaliteit van de brandweewagens testen.

Onze magen lieten het 'street-food' gelukkig toe. Jammie!

Wateroverlast, waar?!

Zandzakjes voor iedereen!

Turnoefeningen bij de waterval.

DE walking street van Pattaya...

Buddhaaaaaa.

Beetje nippen aan de kokosnoot.

Nice view shot.

Jungle rafting hotel, drijvend op de River Kwai. Heel idyllisch, enkel s' nachts wat lastig zonder elektriciteit...

Reisverslag 19/11 - 21/11: Thailand part III

2011-11-22T00:27:00.000-08:00

De avonturen in Azie lopen stilaan op z'n einde. Het is een wervelwind van indrukken geweest, prachtige dingen gezien en al even prachtige dingen gedaan. Soms wat in bizarre situaties gezeten, maar kijk, still alive and kicking! Hop naar deel twee, het land waar alles the Aussie-way gaat: Australie...

Maar tot dan, nog even wat nieuws van de laatste dagen in Thailand.

19/11: Sin City

Trek uw witte sokken zo hoog mogelijk op, trek je t-shirt aan van I love Pattaya en verdwaal in de straten van deze badplaats. Wilt u het lekker kinky in politie- of legeroutfit, of verkiest u toch de iets discretere versies? Voor elk wat wils en geen nood: zolang je man, blank en geld hebt, kijkt niemand je hier vreemd aan. Welcome to Sin City, de stad der zonder – de locals noemen het ook wel Pattaya…
Vanmorgen – bijna letterlijk - wakker geboord. Naast het hotel zijn ze nog maar eens een hotel aan het bijbouwen. Ongelooflijk aan welk tempo dit een betonplaats aan het worden is. Ik ontmoet mede-gast Jan, een Franse 50-er die enkele maanden paar jaar in het buitland vertoeft. Hij kent het hier en geeft me wat inside information. Handig!

Aangezien ik naar hier ben gekomen om nog wat zon, zee, strand mee te pikken, ben ik vandaag gaan strandhoppen. Het strand is eerder klein, best vuil en overbevolkt. Daar komt nog bij dat je om de vijf minuten wordt aangesproken door verkopers met allerhande zaken, van loempi’s tot zonnebrillen. Vergeet ik dan nog te vermelden dat half Rusland hier zit? Door dit verfijnd (yeah right) volkje zie je op tientallen hotels en restaurants enkel nog bedrukkingen in het Russisch. Invasion of the Russian people!

Conclusie: tenzij je op zoekt bent naar Thaise romances, heb je hier als ‘goede’ toeriest weinig tot niets te zoeken.

20/11: Beetje cultuur opgesnoven

Vandaag naar de plaatselijke tempel geweest, vanop de berg had je een fantastisch zicht over Hat Jamtien en Pattaya. ‘s Avonds weeral zeer lekker gegeten (voor amper een euro!) op de avondmarkt. Thaise keuken is echt jammie. Heb trouwens nog nooit zoveel fruit gegeten als hier: fruit shakes all over the place. Mmm…

21/11: Help!!!

Nadat ik na een stevige (lees: snelle en hobbelige) rit terug in Bangkok was aangekomen, ben ik di-rect richting Pantip plaza (de shopping mall voor ICT-stuff) gegaan. Say hellow to my new friend: mini-laptop Acer Aspire One! Na uren te spenderen op brollige computers in al even brollige internetcafes is het nu tijd om de dingen wat efficienter aan te pakken.

Voor het slapen gaan, ging het even mis. Niet met m’n nieuwe aankoop, wel met de badkamerdeur. Nadag ik de douchekraam had dichtgedraaid en ik de deur terug wilde openen, besloot het slot niet meer te werken. Werd ik daar even claustrofobisch van! Het afgewassen zweet stond al terug op men rug. Na een dikke 10 minuten heb ik met behulp van men kam het slot kunnen forceren. Douchen doe ik vanaf nu me de deur wagenwijd open!

Reisverslag 10/11 - 18/11: Thailand part II

2011-11-18T04:29:00.000-08:00

Welkom bij het zeven uur journaal. De hoofdpunten voor vandaag zijn...

Ok bloggers, hier is nog wat feed!

10/11: Full moon party = pure waanzin

Vandaag stond volledig in het teken van - jawel - DE full moon party. De wildste verhalen daarover doen de ronde (google maar eens), en we kunnen nu wel stellen dat deze wel eens waar kunnen zijn. Voor we erin vlogen, zijn we met de groep lekker gaan eten op het strand. Dan volgde het 'schilder-je-in-blacklight-verf-ritueel. Op je benen, armen, gezicht,... Ja ja we gingen ervoor! Op de full moon party bestel je geen gewoon drankje. Je bestelt een 'bucket', een emmer vol alcohol gemengd met wie weet nog allemaal. En daar stonden we dan, te feesten op het strand onder de volle maan, samen met duizenden mensen... Onze gids ging als eerste (en enige) knock out. Wij gingen nog lekker door tot het tijd was de boot terug naar ons hotel te nemen. Ik was net op tijd terug voor het ontbijt!

11/11: Koh Tao: mooi!

Vandaag de ferry genomen naar het volgend eiland: Koh Tao. Echter geen vruchtbare dag, want vrijwel iedereen wilde maar een ding: slapen! In dat mooie resort ging dat echter uitstekend.

12/11: Back to Bangkok

Met een mega-catamaran zijn we terug naar Bangkok gereisd. De laatste avond met de groep, want morgen gaat ieder zijn eigen weg...

13/11: Chatuchat weekend market: dat noem ik nog eens markten!

Nadat we van onze medereizigers en gids - he's the best - afscheid hadden genomen, zijn Marijke en ik naar de bekende Chatuchat weekend market geweest. Deze was weken dicht omwille van de overstromingen. Dat het water daar nog niet helemaal weg was, hebben helemaal gratis mogen ervaren. Laten we zeggen, kniehoogte... s' Avonds een lekker vettige hamburger gaan eten in het hard rock cafe van Bangkok.

14/11: Drijvend hotel - zonder elektriciteit

Op tweedaagse naar Katchanburi. Aangekomen in een sprookjesachtig hotel: Jungle rafting hotel, en het drijft, op de River Kwai. Te mooi voor woorden: je zou er spontaan yoga van gaan doen. Enig puntje van kritiek: laat geen 50 Polen te samen daar logeren... Dag nachtrust! Grrr!

15/11: Seven steps waterfalls

Aangezien we nog geen musea hadden gedaan, brachten we daar verandering in door naar het herdenk-museum te gaan van de gesneuvelden tijdens de bouw van een treinspoor tijdens WOII. Vervolgens naar het Erewan National Park gereden om - zoals de naam het al doet vermoeden - de 7 prachtige watervallen te spotten. En prachtig waren ze! Op het einde van de dag, terug naar 'smelly' Bangkok.

16/11: Marijke, ga toch niet weg

MBK shopping mall, here we come AGAIN. Vandaag nog eens even inkoopjes gedaan daar. s' Avonds lekker - hoe kan het ook anders - gaan eten. Dan de backpack van Marijke volgepropt met spullen van mij...euch en Marijke. Ja misschien had ik wat te veel bij. Gelukkig had Marijke nog wat plek over om wat spullen mee terug naar huis te nemen. Thanx darling! En ik mis u hier in Thailand!

17/11: Grote wasjes, kleine wasjes

Eerste dag alleen in een immense stad als Bangkok, heavy. Gelukkig heb ik een goed hotelleke in een aangename buurt. Vandaag de was en de plas - laten - doen. Maar echt proper is'm niet, gelukkig ruikt alles terug normaal. 's Avonds op super plek gaan eten, samen met onze gids. Lucky for me was hij nog in Bangkok, en zijn we samen culinair gaan genieten aan de rivier naast de brug.

18/11: Pattaya, wa-is-me-da

Nog een week lang in Bangkok, zag ik niet echt gebeuren. Dus besloot ik om voor een paar dagen naar Pattaya te gaan. Kwestie van nog wat zon, zee, strand mee te pikken. Op enkele uren was ik er. Logeer in een hotelletje op 200 meter van het strand in Hat Jamtien (een kilometer van Pattaya). 'Real Pattaya' heb ik nog niet gezien, maar wat ik al heb gezien... Slogans als 'Massage for good health by pretty girl' zijn schering en inslag. Ben benieuwd wat dit stadje me nog zal laten zien.

Tot blog lieverds! Ik mis jullie, maar genieten is hier de boodschap ;)

Warme en zonnige groetjes vanuit Thailand.

ps: je m'excuse voor de eventuele typfouten, 't moet hier nogal rap gaan.

x x x

Reisverslag 27/10 - 9/11: Thailand part 1

2011-11-10T00:36:00.000-08:00

Sawadekaaa!!!

Hier is-ie dan: het eerste reisverslag! Sommigen onder jullie werden best al ongeduldig, maar nu heb ik eindelijk de tijd (en plek) gevonden om jullie deftig te informeren over wat ik hier allemaal al heb uitgespookt.

Het lijkt wel of ik al veel langer weg ben dan deze luttele twee weken. De hoeveelheid gekke, mooie en aangename momenten die ik al heb mogen beleven, zullen daar wellicht voor iets tussen zitten.

27/10: Daar ga ik dan

De dag van vertrek verliep zoals gepland: lekker uitslapen, laatse spulletjes inpakken, vluchtgegevens nog eens checken, luchen en dan... Afscheid nemen en richting luchthaven.

Eens aangekomen op de luchthaven kreeg ik gelijk een vroegere vlucht aangeboden naar Londen. Ok dan, of ik nu hier moet wachten of in London Heathrow, who cares. Maar man wat sloeg dat wachten tegen: ik heb er minstens vijf uur zitten koekeloeren, afgewisseld met wat lezen, muziek beluisteren en hier en daar een korte chit-chat met andere reizigers.

Om 22u was het dan eindelijk tijd om op te stijgen richting Bangkok. Lange vlucht, weinig plaats, maar fijne buren (Schots koppel met dat grappige accent van daar). Gelukkig had ik een plekje aan het raam. Aangezien ik toch naar Bangkok vloog, vond ik het wel kunnen The Hangover II te zien.

En dan het besef... Ik maak mijn droom waar! Wat een fantastisch gevoel, heb er zo lang op zitten broeden, nooit gedacht dat ik het ook effectief zou doen, maar he, zie me hier zitten, een klein fijn Belgisch meisje op weg naar avontuur en wie weet wat nog allemaal.

28/10: Bangkok, stad van geuren en commerce

In de namiddag aangekomen in het hotel waar Marijke in de lobby zat te wachten. We zagen elkaar onmiddellijk dus dat was een grote geruststelling.

Toch nog even over de overstromingen in Thailand. Tot hiertoe hebben we er praktisch geen last van gehad. In Bankok stonden wel enkele straten onder water waardoor niet alles bereikbaar was (lees: bezoekbaar voor toeristen). Verder zag je ook dat al het water in de supermarkten uitverkocht was. Al bij al dus geen rampsituaties.

29/10: Hello, I'm Britt from Belgium

Deze avond hebben we kennis gemaakt met onze gids en medereizigers. We zijn met een groep van 11, waarvan de meeste uit Engeland komen. Ongelooflijk hoeveel Engelsen hier rondlopen, het is zoals Hollanders op een camping of Duiters in een Spaans hotel.

De komende twee weken worden deze mensen onze beste vriendjes.

Om dit ineens te verzilveren, zijn we met z'n allen lekker Thais gaan eten gevolgd door een drankje of twee, drie, vier, vijf, zes,... Het was een avond 'out of control' zoals Astrid zo mooi zou zeggen. Sta mij toe niet in detail te treden, maar laten we zeggen dat het er eentje was om nooit te vergeten.

30/10: The Hangover III

Ontbijt gemist. Moet zeggen dat ik al betere ochtenden heb gehad. In de namiddag Grand Palace bezocht. Daar moest ik zo'n schooluniform-achtig licht blauw hemd aandoen gecombineerd (!) met een prachtige wikkelrok. Ja, geen blote benen of armen in het paleis!

's Avonds laat zijn we met de nachtbus richtig het noorden vertrokken, richting Chiang Mai.

31/10: Chiang Mai, ontmoeting met tijgers

Vandaag hebben we iets ongelooflijks gedaan. We zijn naar een soort zoo gegaan waar je als het ware mee in de kooi mag om de tijgers te aaien. Omdat ik de kleine versies als spannend genoeg vind, ben ik gegaan voor de tijgerswelpjes. Hartverwarmend en schattig, maar toen ik naast het welpje lag met zijn beide pootjes rond mijn nek, bleef ik wel flink bij de pinken.

Vervolgens hebben we een tempel bezocht waar monniken verblijven tijdens hun 'monniken-dienst'. Elke Thaise man moet in zijn leven voor minstens twee weken monnik zijn geweest.

Om een perfecte bescherming te hebben tijdens mijn reis, heeft een monnik wat water over me mogen gooien en heb ik een wit armbandje gekregen waar ik nu fier mee rondloop.

Als avondeten dacht ik even 'local' te gaan, maar dat pikant spul blijkt toch niks voor mij. Mijn smaakpupillen gaan in overdrive als het te pikant wordt.

1/11: Trekking door de jungle

Met een klein rugzakje op de rug vertrokken we vandaag naar de jungle voor een drie-daagse trekking. Geen normale wc, geen elektriciteit, laat staan een douche. Nee nee, dit is back to basics.

Om ons nog een mentale boost te geven, zijn we onderweg gestopt om bij een waterval te zwemmen. Mooie ervaring, zo tussen het groen, in het water naast een waterval. Paradise does exists!

Na enkele uren van zweten, stijle beklimmingen en oh ja, nog wat zweten, zijn we aangekomen in een plaatselijk dorpje waar we hebben overnacht in het houten hut. Voor het slapengaan super lekker gegeten, samen aan het kampvuur gezeten (gezellig!), getokkeld op de gitaar en een typische 'lampion' afgestoken. Eens in bed, klonk het oorverdovend geluik van kikkers, en zo te horen waren het reuzekikkers. Oordopjes? Check!

2/11: Op de olifant!

Na een tocht van 4 uur trekking, stond er een wel zeer bijzonder vervoermiddel op ons te wachten: een olifant! Deze mooie, liever reuzen namen ons op hun rug mee voor een tochtje door de jungle. On-ver-ge-te-lijk.

3/11: Bamboo-rafting

Als ik aan het woord 'rafting' denk, komen er beelden in me op van snelle rubberen bootjes hotsend en knotsend over een wilde rivier. In Thailand denkt men daar anders over. Daar binden ze enkele bamboo-stokjes aan elkaar en hop, klaar is kees. Glijden over de riviertjes maar.

Na een tocht van enkele uren, zijn we terug naar het hotel in Chiang Mai gereden waar we 's avonds hebben genoten van live-band-muziek in een plaatselijke pub.

4/11: Koken op z'n Thais

Koken vormt een van de belangrijkste zaken in de Thaise cultuur, dus kon een kookcursus niet ontbreken. We hebben een authentiek kookboekje meegekregen, dus dat moet ik uitproberen eens weer thuis!

De trekking van de afgelopen dagen zorgde ervoor dat alle spieren in mijn lijf stijf en iets te onaangenaam aanwezig waren, dus besloten we om voor een Thaise massage te gaan. Ja wadde! Drukken en sleuren tot het allemaal los zat. Niet voor elke week, maar weer een ervaring rijker.

5/11: Mega ICT-shopping mall

Deze ochtend zijn we weer aankomen in Bangkok na al onze belevenissen in het noorden van dit wondermooie land.

Marijke en ik zijn de stad in getrokken waar we beland waren in een mega-shopping center van zes verdiepinen hoog met allerlei ICT-stuff. Het had iets weg van een markt en een winkel. Koopje van de dag was een geheugenkaart van 16GB voor ongeveer 12 euro, niet slecht!

6/11: Drijvende markt

Het tweede deel van onze tour situeert zich in het zuiden van Thailand. Er stond ons dan ook weer een lange busrit te wachten. Onderweg zijn we gestopt om een even over de markt te gaan, een drijvende markt wel te verstaan. Handelaars die hun eten, spullen verkopen op smalle lange bootjes.

7/11: Het eiland Khao Sok

Eens aangekomen in het nationaal park van Khao Sok, zijn we uitgeteld in ons bed gekropen. Tegen de avond zijn we pas opgestaan. 's Avonds zijn we met z'n allen nog iets gaan drinken in een te gezellige reggea-bar waar de meest absurde cafe-spelletjes weer bovenkwamen.

8/11: De Vengabus brengt je overal

Sinds gisteren hebben we onze persoonlijke 'Venga-bus'. Je weet wel, van de Vengaboys met hun geweldige hit 'we like to party'. Zo'n busje is het dus.

's Ochtends na het ontbijt zijn we eerst gaan 'tubben': met grote zwarte rubberen banden de river afdalen. Geestig.

Vervolgens zijn we naar een 'monkey tempel' gereden, waar het krioelt van de aapjes die helemaal wild worden van nootjes. Aapjes zijn slim en toen zij ons (lees: toeristen) zagen werden ze helemaal enthousiast, of moet ik zeggen hongerig. Na enkele minuten had ik al een aap in m'n nek.

Onze Vengabus bracht ons na dit apen-gedoe naar een wondermooi meer waar we met zo'n typisch bootje zijn gaan varen. Onderweg gezwommen, gekayakt en geluncht op een adembenemende locatie (de foto's zullen je dit vertellen).

De Vengabus stond ons alweer op te wacht richting volgende bestemmng: de ferry die ons naar het eiland Koh Samui zou brengen.

En wat is Koh Samui wauw! Postkaart-plaatsjes met zonovergoten stranden erop bestaan dus echt.

De locatie van ons avondeten was zoals het hoort: op het strand. Het geluid van de zee, de lichtjes in de verte en een zacht muziekje op de achtergrond maakte dit plaatje helemaal compleet.

Voor het slapengaan nog even aan nigthswimming gedaan. Moe en voldaan naar ons huisje gegaan voor welverdiende nachtrust in dit fantastisch resort. Mooi, het leven is mooi!

9/11: Bakken op het strand

Nu we toch op een tropisch eiland zitten (en een vrije dag hebben), dachten we maar iets te doen aan onze veel te bleke huid. In plaats van bruin werd het rood, waardoor er hier nu een halfgare kreeft rondloopt.

Dat Thailand bekend staat voor zijn 'ladyboys', is geen nieuwsflash. Dat ik helemaal van mijn sokken geblazen zou zijn na een ladyboy-show is dat wel. Wat een fantastisch spektakel was dat. Het diva-gehalte lag dan ook heel hoog. De travestieten van ons zijn er niks tegen.

______________________________

Zo, beste lezers van me. Ik hoop dat ik de hongerige zielen onder jullie al wat heb kunnen temmen met deze eerste update. Tot snel!

Warme en zonnige groetjes uit Thailand,

x x x Britt

Pssst: foto's volgen!

Reisroute

2011-10-15T08:30:00.000-07:00

De reisroute omvat 5 continenten, 8 landen en dit allemaal in welgeteld 120 dagen.

De kick-off gebeurt in Thailand, fase twee situeert zich down under in Australië, vervolgens trek ik van Argentinië via Uruguay en Paraguay naar Brazilië en als afsluiter reis ik richting Mexico.

Verre reizen maken = lang vliegen. Alles bij elkaar leg ik enkel per vliegtuig al bijna 50 000 km af wat neerkomt op 2,5 dagen in de lucht.

Wat voor landen kruisen mijn pad?

Thailand
Land van:
-rijst (wereldwijd nummer 1 exporteur van rijst)
-olifanten
-Buddha
-pikant eten
-sekstoerisme
-film The Beach
-fixatie op uiterlijk
-kitsch

Australië
Land van:
-zand (droogste en platste continent ter wereld)
-grootste monoliet ter wereld (meest bekende is Uluru, maar die in West-Australië is 2,5 groter!)
-surfdudes
-Crocodile Dundee (@Bart: "You call that a knife”)
-koala’s
-kangeroo’s
-wijn (ja, echt!)
-McLeods Daughters (L-O-V-E I-T)
-backpackers
-barbecues
-Great Barrier Reef (grootste koraalrif ter wereld)

Argentinië
Land van:
-tango
-vrijheidsstrijder Che Guevara
-wijn (6de grootste producent en consument van wijn)
-vlees (onwaarschijnlijk veel runderen op de pampas)
-polosport (2de nationale sport en symbool van de Argentijnse bourgeoisie)

Uruguay & Paraguay
Land van:
(zal het weten te zeggen!)

Brazilië
Land van:
-samba
-carnaval (telkens van vrijdag t.e.m. dinsdag, dag voor Aswoensdag en dat valt dan weer 14 voor Pasen - dit jaar op zaterdag 18/2/2012)
-contrast armoede-rijkdom (1/3 van de bevolking is arm!)
-Christus beeld in Rio de Janeiro
-indianen (waren de oorspronkelijk inwoners van Brazilië)
-Copacaba (bekendste strand in Zuid-Amerka)
-watervallen van Iguaçu (200 watervallen over een afstand van 2,5 km midden in een tropische begroeiing)
-voetballer Ronaldo
-autopiloot Ayrton Senna
-rietsuiker (grootste rietsuikerproducent ter wereld)
-koffie (grootste producent en uitvoerder van koffie)
-het Amazonegebied (niet vergeten: de groene long van onze aarde!)

Mexico
Land van:
-Tequila
-Tacos (tortillas, mmm)
-kleur, kleur en nog eens kleur!
-grote hoeden
-Speedy Conzales
-drugsbaronnen
-Maya beschaving (typische piramides, Maya kalender --> december 2012 betekent niet het einde van de beschaving, maar een transformatie, hernieuwing!)

Nog even dit!
Waarom de ontbossing van het Amazonewoud zo problematisch is voor ons...

Het Amazonegebied staat in voor 20% van de zuurstofvernieuwing van onze planeet. Per seconde worden een paar voetbalvelden van het Amazonewoud vernietigd. In de jaren ‘70 heeft de staat gebieden voor een appel en een ei verkocht aan grote multinationals die het woud vernietigen voor de landbouw (bv voor runderen, sojateelt, enzovoort). Aangezien het Amazonegebied de groene long vormt van onze planeet dreigt dit problematisch te worden. Als de ontbossing zo doorgaat zal in 2040 de resterende plantengroei niet meer in staat zijn het CO2 te absorberen. U bent gewaarschuwd...

Het Amazonegebied bestaat uit 80% woud (60% daarvan ligt in Brazilië) waar ⅓ tot ½ van alle soorten fauna en flora op de aarde leven. In het gebied stroomt de Amazone die recentelijk is beschouwd als de langste rivier ter wereld (en niet de Nijl) met 1100 zijrivieren en nergens een brug over de rivier!

Tijdverschillen

2011-10-14T07:44:00.000-07:00

Puur ter info: hoe zit het met de tijdverschillen?

-met Thailand: + 6 uur (tijdens onze wintertijd is het in Thailand 6 uur later dan in België, tijdens onze zomertijd is dat 5 uur)
-met Australië: +7 à 10 uur (Australië telt verschillende tijdzones - bv Sydney +10 uur)
-met Argentinië: -4 uur (tijdens onze winter is het in Argentinië 4 uur vroeger dan in België, tijdens onze zomertijd is dat 5 uur)
-met Uruguay: -4 uur
-met Paraguay: -4 uur
-met Brazilië: -3 uur (Brazilië telt verschillende tijdzones - tijdens onze winter is het in Rio de Janeiro 3 uur vroeger dan in België, tijdens onze zomertijd is dat 5 uur)
-met Mexico: -7 uur